Będzie piękniej

Smutek jesienny minie zimą
Kłopoty razem z deszczem spłyną
Rynną łzami srebrzystą.

Zima zasypie smutki śniegiem.
Czy to pomoże? – pytasz – Nie wiem,
Pytań masz długa listę.

Zima wybieli dywan Ziemi.
Ale czy smutki to odmieni?
Może tak będzie, nie wiem.

Mróz wymaluje szybom kwiaty,
Lustrzane, baśniowe komnaty
I gwiazdki, jak na niebie.

I będzie jaśniej, będzie piękniej,
I bańka smutku wtedy pęknie…
A smutek z niej wypłynie.

Będzie mniej łzawy i mniej szary,
Zimowe odmienią go czary,
W mroźnej, białej godzinie.

Srebrzystym tonem dźwięczy smutek,
Chce zabrać każdą ci minutę,
Więc odtrąć sople smutne.

Otwórz radości drzwi szeroko,
Przypatrz się zimowym obłokom,
Zanuć weselszą nutkę!


Wróć do spisu wierszy